czwartek, 11 kwietnia 2013

"Czarodzicielstwo" Terry Pratchett


Po raz kolejny wyruszyłam do Świata Dysku, ciekawa, kogo tam spotkam - znajome twarze? A może jakieś nowe postacie? Ha! I jedno i drugie :) Pratchett jak zwykłe błysnął nietuzinkowymi pomysłami... I na tym się niestety skończyło. Ale po kolei. 

Narodził się Czarodziciel - ósmy syn ósmego syna ósmego syna (czy jakoś tak). Od pozostałych magów różni go to, że włada czystą, pierwotną magią, zdolną zniszczyć wszystko, co stanie jej na drodze. I tym, że jego laska żyje i kieruje jego wolą... Światu grozi zagłada. Czarodziciel zaczyna od siedziby zła - Niewidocznego Uniwersytetu. Wkracza, rozpoczyna swe panowanie i pewnie Świat Dysku wkrótce przestanie istnieć. Tylko jedna osoba może go ocalić, a jest nią nasz dobry znajomy nieudacznik - mag Rincewind. To na jego drodze stanie bowiem kapelusz nadrektora, to on otrzyma misję uratowania ludzkości. To on, najbardziej ze wszystkich, absolutnie się do tego nie nadaje! Ale nic to, gdyż pomoc swą zaoferują mu nietuzinkowe postacie - Conena, córka Cohena Barbarzyńcy, Nijel, synek swojej mamusi i (od trzech dni) barbarzyńca, Kreozot, szeryf miasta złodziei i opryszków Al Khali, miłośnik poezji oraz opowiadań o króliczkach, a także nieodłączny towarzysz przygód czarodzieja - kufer. Czy uda im się powstrzymać wojnę między magami? Czy czarodzicielstwo zapanuje nad światem? Czy Rincewind zostanie bohaterem mimo woli, czy też ktoś go w tym wyręczy? Oto zagadki, na które znajdziecie odpowiedź w piątej części "Świata Dysku".

I tu niestety wszystko co dobre zaczyna obumierać śmiercią naturalną. Bardzo ciekawy pomysł nie pociągnął za sobą weny twórczej Pratchetta. Nudnawe i dłużące się opisy, dosyć słabe dialogi, mizerne poczucie humoru. Zupełnie jakbym czytała tanią próbę wzorowania się na tym fantastycznym autorze. Trochę się zawiodłam, nie ukrywam tego. Pomysł był na tyle ciekawy, że nie mogę uwierzyć ,by można było go tak nieciekawie zrealizować. 

Nic więcej już nie napiszę, na pewno większość z was czytała "Czarodzicielstwo" i sama wyrobiła już sobie zdanie o tej książce. Ciekawa jestem waszych wrażeń. Być może tylko ja nie dostrzegam potencjału i poczucia humoru tam zawartego..? Moja ocena to bardzo słabe 4 za pomysł. Realizacja zasługuje na 2.

Świętujmy wszyscy urodziny artysty!

Dziś, 11 kwietnia, pragnę zaprosić was kochani do świętowania 45 urodzin najmłodszego z kwietniowych Jubilatów - Siergieja Łukianienki. Drogi pisarzu, życzymy ci dalszych sukcesów w tworzeniu niezwykłych i pełnych efektów specjalnych światów, dużo weny twórczej, radości z tworzenia i kolejnych 45 lat :)


Dla tych, którzy nie znają jeszcze twórczości naszego Jubilata, krótki fragment jednej z najpopularniejszych jego książek - "Patrolu zmroku":


Jak przystało na prawdziwą, aktywną wiedźmę, w swojej leśnej chatce Arina warzyła jakieś ziele. Stała przy rosyjskim piecu z uchwytem do garnka (nad mosiężnym kociołkiem unosiły się kłęby zielonej pary) i mamrotała:
Janowiec, trzmieliny wiele Garść piasku ze zbocza Wrzosu pęk i zięby szkielet Ropa z wrzodu broczy…
Ja i Edgar stanęliśmy w drzwiach, a wiedźma, stojąc tyłem do nas, potrząsała kociołkiem i mówiła:
Znów janowiec i trzmielina Ze trzy orle pióra…
Edgar odchrząknął i dokończył:
Aceton, kefiru krztyna Dwie rózgi niedługie?
Arina podskoczyła, jakby zaskoczona i zawołała:
- O matko kochana!
Zabrzmiało to bardzo naturalnie, ale coś mi się wydawało, że nasza wizyta nie była dla gospodyni zaskoczeniem. 
- Dzień dobry, Arino – rzekł oschle Edgar. – Inkwizycja. Proszę, żeby przerwała pani czary. Arina zręcznie wstawiła garnek do pieca i dopiero wtedy się odwróciła. Teraz wyglądała na czterdziestoletnią, krzepką, ale przystojną wieśniaczkę. A do tego bardzo rozdrażniona. Wzięła się pod boki i swarliwie powiedziała: 
- Dzień dobry, panie Inkwizytorze! I po co to czarom przeszkadzać? Co, znowu mam zięby łapać, albo orłom pióra wyrywać? 
- Ta deklamacja to jedynie sposób na zapamiętanie ilości składników i kolejności działań – odparł spokojnie Edgar. 
– Ziele lekkiego kroku już pani zaparzyła, moje słowa nie mogły w niczym przeszkodzić. Proszę siadać, Arino, co będziemy tak stali…
- Siadanie też nam nie pomoże – odparła posępnie Arina i podeszła do stołu. Usiadła, wytarła ręce o wesolutki fartuch w rumianki i chabry, i zerknęła na mnie. 
- Dzień dobry, Arino – powiedziałem. – Edgar prosił mnie, żebym wystąpił w roli przewodnika. Nie ma pani nic przeciwko temu?
- Gdybym miała, trafilibyście na bagna – mruknęła z urazą Arina. – Słucham, panie Inkwizytorze Edgarze. Po co pan przyszedł? [źródło]

Mnie się spodobało i szczerze przyznam, że mam chrapkę na jakąkolwiek książkę Pana Siergieja :) 

środa, 10 kwietnia 2013

Urodzinowe życzenia dla Pani Marty!

Dziś - 10 kwietnia 2013 roku - świętujemy 80 rocznicę urodzin Marty Tomaszewskiej. Z tej okazji zapraszam wszystkich na pyszny kawałek cista, do wyboru, do koloru :)


Mam nadzieję, że będzie smakowało. A jako wisienkę na torcie dorzucę jeszcze wiersz autorstwa naszej dzisiejszej Jubilatki:

*** 
Znowu ta tęsknota do nikogo
Żadne do niej imię nie pasuje
Nawet twoje
Ludzie których tworzę pod czyjąś postacią
Cierpią na schizofrenię
A przecież nie chcę ciągle być lekarzem
Ani też Atlasem który bez wytchnienia
Podpiera własne niebo 

piątek, 5 kwietnia 2013

Samuraj - Shusaku Endo

Z małym opóźnieniem chciałabym zamieścić moją opinię na temat książki marcowego Jubilata - Shusaku Endo .

Wydawnictwo PAX 1987

Rzadko sięgam po literaturę japońską. Nie dlatego, że jej nie lubię. Powód jest zupełnie inny, po prostu nie znam tamtejszych pisarzy, nic lub prawie nic o nich nie słyszałam. Trudno więc było mi znaleźć taką książkę, która zainteresowałaby mnie tematyką, formą, czy nazwiskiem autora. Z pomocą przyszły jednak Jubileuszowe Lektury, dzięki którym poznałam Shusaku Endo. I muszę przyznać, że był to bardzo ciekawy początek znajomości.

"Samuraj" to opowieść historyczna o kilku wątkach. Głównym bohaterem oczywiście jest tytułowy samuraj - Hasekura, który posiada niewielki majątek ziemski. Bardzo przywiązany do tradycji, rodziny i poddanych mu ludzi, wiedzie spokojne życie. Do czasu. Pewnego dnia zostaje wraz z trójką innych samurajów wysłany w niespotykaną do tej pory misję - staje się oficjalnym posłem, którego zadaniem jest dostarczyć list od księcia  jednej z japońskich wysp do władcy Nowej Hiszpanii (dzisiejszy Meksyk). Jest wiek XVII, Japonia buduje wielki żaglowiec i wysyła w świat nieznających języka ani tamtejszych obyczajów samurajów wraz z kupcami i żeglarzami japońskimi. Po co tam płyną? Dlaczego właśnie oni? wciąż zadają sobie t pytanie. Oficjalna odpowiedź brzmi: nawiązać kontakty handlowe z Nową Hiszpanią w zamian za możliwość krzewienia na ziemiach księstwa chrześcijaństwa.

Tu pojawia się kolejny wątek, którego bohaterem ojciec Velasco. Hiszpański zakonnik, od kilku lat przebywający w Japonii, próbuje nawrócić tamtejszych obywateli na wiarę w Boga. Ponieważ zna język japoński, zostaje wysłany wraz z samurajami jako ich oficjalny tłumacz. Postanawia jednak wykorzystać sytuację, by podstępem i sprytem uzyskać - kto wie - może nawet tytuł biskupa Japonii..?

Rozpoczyna się długa podróż ludzi o zupełnie różnych charakterach, mentalności, zasadach i kulturach. Co z niej wyniknie? Czy wszyscy zdołają szczęśliwie ukończyć swe misje, plany i zamierzenia?

Dlaczego tak zafascynowała mnie ta historia? Po pierwsze - oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. Po drugie - po raz pierwszy ukazana została mi prawdziwa mentalność Japończyków. Ich oddanie się prawu, państwu, swemu panu, rodzinie, a nawet swym służącym. Samuraj każdego traktuje z należytym szacunkiem,  posiada z góry narzuconą hierarchię wartości, a dla przodków i rodziny jest w stanie poświęcić wszystko. Po trzecie - chrześcijaństwo w Japonii, w XVII wieku? Jakim cudem? Endo w bardzo ciekawy sposób włączył motyw chrześcijaństwa w historię wyprawy samurajów. Czasami ma się wrażenie, że to nie Hasekura jest głównym bohaterem, lecz właśnie ów zakonnik, który swą osobowością przyćmiewa każdą postać powieści. Po czwarte - niecodzienne przemiany dokonujące się w myślach i czynach wszystkich uczestników wyprawy.

Nie jestem w stanie oddać w pełni zachwytu nad tą powieścią. Gdyby nie twarda, chwilami drętwa i nużąca narracja, byłabym w stanie ocenić ją naprawdę wysoko. Cóż mogę więcej napisać - naprawdę polecam tę książkę, przede wszystkim tym, którzy chcą poznać bliżej dawną Japonię i przeżyć moralne oczyszczenie wraz z bohaterami "Samuraja". Naprawdę warto!

wtorek, 2 kwietnia 2013

Na dobry początek - Sto lat dla Pani Renaty!

Wraz z początkiem kwietnia świętujemy urodziny pierwszej Jubilatki - Renaty Piątkowskiej. 

Pani Renata obchodzi dziś 55 urodziny. Dołączamy do życzeń złożonych zapewne przez rodzinę, przyjaciół, znajomych i wielbicieli książek (tych najmłodszych oczywiście) i liczymy na więcej ciekawych powieści i opowiadań dla dzieci, które bardzo lubimy także my - dorośli (a przynajmniej ja :)) Do życzeń dołączamy prezent:
Nie zdradzamy, co jest w środku... Niech to będzie słodka tajemnica Pani Renaty Piątkowskiej :)


Biografie Jubilatów - JAROSLAV HASEK

Ostatni z Kwietniowych Jubilatów - sąsiad zza południowej granicy, czeski pisarz, publicysta i dziennikarz Jaroslav Hasek:

Jaroslav Hasek urodził się 30 kwietnia 1883 roku w Pradze. Po ukończeniu gimnazjum kształcił się w Akademii Handlowej. Początkowo praktykował w drogerii, po ukończeniu nauki pracował w Banku Slavia. W tym czasie poznał środowisko czeskich anarchistów, przystał do bohemy oraz odbył wiele pieszych wędrówek (zwiedził m.in. Słowację, Galicję, Węgry). Pracował również jako sprzedawca psów. Publikować zaczął w 1903 roku. Do około 1905 roku należał do grupy literackiej zwanej "Anarchistyczni Burzyciele". Od roku 1908 współpracował z czasopismem Ženský obzor (Przegląd kobiecy), od 1910 redaktor naczelny satyrycznego periodyku Svět zvířat (Świat zwierząt), od 1911 współpracownik "Českého slova" (Czeskiego słowa). Publikował także w pismach "Pochodně", "Humoristické listy", anarchistycznych "Chuďas", "Komuna", "Nová Omladina" i innych. Doświadczenia z pracy zawodowej odnaleźć można na kartach powieści "Dobry wojak Szwejk i inne osobliwe historyjki" (Dobrý voják Švejk a jiné podivné historky). Uznaje się, że umieszczona w niej opowieść jednorocznego ochotnika Marka na temat absurdalnych publikacji w Świecie zwierząt o nieistniejących gatunkach to żarty, na jakie pozwalał sobie Hašek. 

W 1910 roku zawarł związek małżeński z Jarmilą Mayerovą. W 1911 roku współtworzył Partię Umiarkowanego Postępu w Granicach Prawa, będącą swego rodzaju polityczną mistyfikacją ośmieszającą demokratyczne procedury (Hašek był nawet kandydatem partii na starostę praskiego). W tym samym roku, w serii opowiadań, stworzył postać dobrego wojaka Szwejka.

W 1915 roku wstąpił do wojska austriackiego jako jednoroczny ochotnik. Rozpoczął roczny kurs oficerski w szkole oficerskiej w Czeskich Budziejowicach. Ze szkoły został jednak wkrótce wydalony i trafił do 11 kompanii marszowej 91 pułku budziejowickiego, a z nią w czerwcu 1915 roku został wysłany na front wschodni do Galicji. Nie widząc sensu walki za monarchię austro-węgierską, dał się schwytać i trafił do obozu jenieckiego w Rosji. Od czerwca 1916 roku był ochotnikiem Korpusu Czechosłowackiego w Kijowie. Ze względu na zły stan zdrowia został pisarzem pułkowym, a następnie odkomenderowano go z powrotem do Kijowa do redakcji pisma "Čechoslovan". Po wybuchu rewolucji październikowej, w 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej w Moskwie i do czeskiej partii socjaldemokratycznej (bolszewików). Był komisarzem politycznym i dziennikarzem. W 1920 roku ponownie zawarł związek małżeński z Rosjanką Aleksandrą Grigorjewną Lwową (Szura), nie rozwiązując jednak formalnie poprzedniego związku.

Oddelegowany przez komunistów w listopadzie 1920 roku wrócił do Czechosłowacji, gdzie groziło mu śledztwo w sprawie o bigamię i dezercję. W kraju poświęcił się literaturze. W 1921 opublikował pierwszy tom antywojennej książki "Przygody dobrego wojaka Szwejka podczas wojny światowej" (Osudy dobrého vojáka Švejka za světové války). Dokończenie czwartego tomu przerwała śmierć autora w 1923 roku. Książka przyniosła autorowi wielką sławę i na stałe weszła do kanonu nie tylko literatury, ale i popkultury. Na długie dziesięciolecia wizerunek głównego bohatera ukształtowały ilustracje jej pierwszych wydań w wykonaniu Józefa Lady.


BIBLIOGRAFIA (polskie wydania): 

A. Powieści i opowiadania

1. Degustacja w piwiarni
3. Gdy się serce roznamiętni...: satyrikon erotyczny z niespodziankami
5. Kilka przygód dobrego wojaka Szwejka
6. Kronika śmiechu
7. Przygody dobrego wojaka Szwejka: Po przesławnym laniu
9. Przygody dobrego wojaka Szwejka: Szwejk na froncie
11. Rozważania nad kuflem piwa
14. Zniknięcie posła i inne opowiadania

B. Antologie:

1. Lekarz czy morderca (antologia; wraz z O'Raywen N. M. (pseud.), Sert Henryk)
2. Opowiadania pisarzy czeskich XX wieku (antologia; wraz z Schulz Karel (Schulz Karol), Kubka František, Čapek Karel i inni)

Biografie Jubilatów - TERRY PRATCHETT

O tym Jubilacie można pisać niekończące się eseje i wywody. postaram się w skrócie opisać jego biografię, a jeśli kogoś interesuje bardziej szczegółowa biografia, zawsze można znaleźć coś ciekawego w internecie :)


Sir Terence David John Pratchett OBE urodził się 28 kwietnia 1948 w Beaconsfield. Angielski pisarz fantasy i science fiction, najbardziej znany jako autor cyklu Świat Dysku. Inne jego dzieła to m.in. Trylogia Johnny'ego Maxwella i Trylogia Nomów. Współpracował także przy adaptacjach swojej twórczości na potrzeby sztuk teatralnych i gier komputerowych.

Pratchett zaczął pisać w wieku 13 lat, a swoją pierwszą pracę opublikował jako 15-latek. Jego pierwsza powieść Dywan została opublikowana w 1971. Pierwsza książka z serii Świat Dysku — Kolor magii — ukazała się w 1983 i od tego momentu autor kończy średnio dwie książki rocznie.

Pratchett był w latach 90. najlepiej sprzedającym się autorem w Wielkiej Brytanii. Do lutego 2007 roku sprzedał na całym świecie ok. 50 milionów książek, a jego dzieła zostały przetłumaczone na 33 języki. Obecnie jest drugim najchętniej czytanym pisarzem w Wielkiej Brytanii, a w USA siódmym najchętniej czytanym pisarzem niepochodzącym ze Stanów Zjednoczonych.

Terry Pratchett został Kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego w 1998 „za zasługi dla literatury”. Jego powieść Zadziwiający Maurycy i jego edukowane gryzonie zdobyła w 2001 nagrodę Carnegie Medal za najlepszą książkę dla dzieci. Książki Pratchetta są często określane jako „kultowe”. W 2008 otrzymał tytuł szlachecki Sir.

BIBLIOGRAFIA (polskie wydania):

1. Cykl Świat Dysku:
Kolor magii (tom: 1)
Blask fantastyczny  (tom: 2)
Równoumagicznienie (tom: 3)
Mort (tom: 4)
Czarodzicielstwo (tom: 5)
Trzy wiedźmy (tom: 6)
Piramidy (tom: 7)
Straż! Straż! (tom: 8)
Eryk (tom: 9)
Ruchome obrazki (tom: 10)
Kosiarz (tom: 11)
Wyprawa czarownic (tom: 12)
Pomniejsze bóstwa (tom: 13)
Panowie i damy (tom: 14)
Zbrojni (tom: 15)
Muzyka duszy (tom: 16)
Ciekawe czasy (tom: 17)
Maskarada (tom: 18)
Na glinianych nogach (tom: 19)
Wiedźmikołaj (tom: 20)
Bogowie, honor, Ankh-Morpork (tom: 21)
Ostatni kontynent (tom: 22)
Carpe Jugulum (tom: 23)
Piąty elefant (tom: 24)
Prawda (tom: 25)
Złodziej czasu (tom: 26)
Ostatni bohater (tom: 27)
Straż nocna (tom: 28)
Potworny regiment (tom: 29)
Piekło pocztowe (tom: 30)
Łups! (tom: 31)
Świat finansjery (tom: 32)
Niewidoczni Akademicy (tom: 33)
Niuch (tom: 34)

2. Cykl Świat Dysku dla dzieci
Zadziwiający Maurycy i jego uczone szczury (tom: 101)
Wolni Ciutludzie: Opowieść ze Świata Dysku (tom: 102)
Kapelusz pełen nieba: Opowieść ze Świata Dysku (tom: 103)
Zimistrz: Opowieść ze Świata Dysku (tom: 104)
W północ się odzieję (tom: 105)

3. Cykl Nomowie:
 3a. Nomów księga wyjścia 
 3b. Nomów księga kopania 
 3c. Nomów księga odlotu

4. Humor i mądrość Świata Dysku (Pratchett Terry)
5. Nauka Świata Dysku I (Pratchett Terry, Stewart Ian, Cohen Jack)
6. Nauka Świata Dysku II: Glob (Pratchett Terry, Stewart Ian, Cohen Jack)
7. Nauka Świata Dysku III: Zegarek Darwina (Pratchett Terry, Stewart Ian, Cohen Jack)
8. Rybki małe ze wszystkich mórz (Pratchett Terry)
9. Sztuka Świata Dysku (Pratchett Terry, Kidby Paul)
10. Świat Dysku, mappa (Pratchett Terry, Briggs Stephen)
11. Terminarz (Zreformowanych) Wampirów Świata Dysku 2005 (Pratchett Terry)
12. Terminarz Gildii Błaznów 2003 (Pratchett Terry)
13. Terminarz Gildii Skrytobójców Świata Dysku 2002 (Pratchett Terry)
14. Terminarz Gildii Złodziei Świata Dysku 2004 (Pratchett Terry)
15. Terminarz Niewidocznego Uniwersytetu Świata Dysku 2000 (Pratchett Terry, Briggs Stephen)
16. Terminarz Straży Miejskiej Ankh-Morpork 2001 (Pratchett Terry)
17. Ciemna strona słońca
18. Dywan
19. Cykl Johny Maxwell
    Tylko ty możesz uratować ludzkość (tom: 1)
    Johnny i zmarli (tom: 2)
    Johnny i bomba (tom 3)
20. Kot w stanie czystym
21. Mgnienie ekranu
22. Nacja
23. Warstwy wszechświata

ANTOLOGIE:
1. Czarnoksiężnicy z Krainy Osobliwości: Humoreski fantasy (antologia; wraz z Lewis Clive Staples, Aldiss Brian Wilson, Wells Herbert George (Wells H. G.) i inni)

2. Czarujące obiekty latające (antologia; wraz z Leacock Stephen, Peake Mervyn Laurence, Bond Nelson Slade i inni)
3. Legendy (antologia; wraz z McCaffrey Anne, Jordan Robert (właśc. Rigney James Oliver Jr), Silverberg Robert i inni)
4. Obłędni rycerze (antologia; wraz z Westlake Donald E. (pseud. Stark Richard), McMurtry Stan, Bloch Robert i inni)
5. W hołdzie królowi (antologia; wraz z Anderson Poul, Anderson Karen, Beagle Peter Soyer i inni)



Biografie Jubilatów - MAURICE DRUON

23 KWIETNIA 1918 roku urodził się kolejny kwietniowy Jubilat - francuski pisarz Maurice Druon:

Maurice Druon -  francuski pisarz i polityk, członek Akademii Francuskiej, Kawaler Krzyża Wielkiego Legii Honorowej, Honorowy Rycerz Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego.


W młodości Druon uczęszczał do prestiżowego Lycée Louis-le-Grand w Paryżu. W 1940 uczestniczył w walkach z Niemcami. Po upadku Francji, opuścił nielegalnie ojczyznę i poprzez Hiszpanię oraz Portugalię przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie podjął współpracę z Komitetem Wolnej Francji. Druon jest bliskim krewnym pisarza Josepha Kessela (w latach 1962-1979 również będącego członkiem Akademii, zasiadał na 27. fotelu), z którym napisał francuską wersję słów rosyjskiej piosenki Chant des Partisans, do muzyki Anny Marly, która stała się hymnem francuskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej.

Po zakończeniu wojny poświęcił się twórczości literackiej oraz działalności politycznej. W 1948 został uhonorowany Nagrodą Goncourtów za powieść Les grandes familles. 8 grudnia 1966 został wybrany na członka Akademii Francuskiej w miejsce zmarłego Georges'a Duhamela, gdzie zasiadł na 30. fotelu. W latach 1973-1974 pełnił urząd ministra kultury Francji w rządzie Pierre'a Messmera, następnie był deputowanym do Zgromadzenia Narodowego z okręgu paryskiego (1978-1981), natomiast od 1979 do 1984 deputowanym do Parlamentu Europejskiego.

Druon najbardziej znany jest jako autor powieści historycznych, przede wszystkim zaś siedmiotomowego cyklu Królowie przeklęci (Les rois maudits), którego akcja osadzona jest w czasach Wojny stuletniej, oraz ją poprzedzających. Innym znanym dziełem pisarza jest powieść Aleksander Wielki (Alexandre le Grand) opowiadającą dzieje starożytnego zdobywcy z perspektywy nadwornego wieszczbiarza i czarnoksiężnika, Aristandra z Telmessos. W twórczości pisarza zwraca uwagę kunsztowna narracja i nieszablonowe rozwiązania fabularne, oparte zarówno na wiedzy historycznej jak również wykorzystujące motywy okultystyczne, legendarne oraz sensacyjne, będące częścią europejskiego dziedzictwa historycznego i kulturowego.

Druon był kawalerem odznaczeń państwowych Argentyny, Belgii, Brazylii, Francji, Grecji, Włoch, Libanu, Maroka, Meksyku, Monako, Portugalii, Rosji, Senegalu, Tunezji, Wielkiej Brytanii oraz zakonu Joannitów.
Cykl Królowie przeklęci był dwukrotnie adaptowany na potrzeby serialu telewizyjnego. Po raz pierwszy ekranizacji dokonała francuska telewizja w latach 1972-1973, natomiast w 2005 powstał remake serialu w koprodukcji francusko-włoskiej z którym wystąpili Philippe Torreton i Jeanne Moreau.

BIBLIOGRAFIA (polskie wydania):

1. Potentaci (1948)
2. Cykl Królowie przeklęci:
   2a. Król z żelaza (1955)
   2b. Zamordowana królowa (1955)
   2c. Trucizna królewska (1956)
   2d. Prawo mężczyzn (1957)
   2e. Wilczyca z Francji (1959)
   2f. Lew i lilie (1960)
   2g. Kiedy król gubi kraj (1977)
4. Żądza życia (1954)



Biografie Jubilatów - BORYS STRUGACKI

Kolejny Jubilat zza wschodniej granicy - Borys Strugacki (młodszy z braci Strugackich)

Ponieważ na większości portali internetowych napisane są łączne biografie braci Strugackich, zmuszona jestem (brakiem czasu) zamieścić je tutaj także w wersji rodzinnej :)


Strugaccy przyszli na świat w inteligenckiej rodzinie pochodzenia żydowskiego, ich dzieciństwo upłynęło pod znakiem wojny, przeżyli blokadę Leningradu. Boris, po ukończeniu astronomii na leningradzkim uniwersytecie, pracował w obserwatorium.

Ogromna większość utworów, które wyszły spod piór braci Strugackich, jest ich wspólnym dziełem. Na pracy literackiej skupili się oni w końcu lat pięćdziesiątych, oficjalne uznanie – łączące się z możliwością druku w prestiżowych pismach literackich, czy też tworzenia scenariuszy do filmów na podstawie swych utworów – zdobyli dopiero na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.

Twórczość Strugackich pod wieloma względami wyróżniała się na tle całości literatury fantastycznej powstającej w ZSRR. Bohaterowie tworzeni przez nich byli ludźmi z krwi i kości, z wszelkimi ludzkimi słabościami, wątpliwościami, lękami. Kosmos przedstawiony przez nich jest dla człowieka zagadką, próby jego poznawania to nie spektakularne, pełne sukcesów misje – droga do odkrycia choć skrawka prawdy o świecie gwiazd jest dla człowieka trudna, niebezpieczna i nie sposób poruszać się po niej szybko.

W swej prozie Strugaccy stawiają stopniowo coraz więcej pytań, między innymi o dobro i zło, o naturę człowieka, o granice ludzkiego poznania, tak w zakresie wiedzy o otaczającym świecie, jak i samowiedzy. Poruszają problemy etyki, odpowiedzialności władzy, kierunku rozwoju świata. Kreślone przez nich wizje, początkowo tchnące optymizmem, stają się coraz bardziej złożone, niepokojące, pozbawione prostych rozwiązań i niedopuszczające jednoznacznych interpretacji.

Kolejne wznowienia utworów braci Strugackich świadczą o ich nieustającej popularności. Niektóre dzieła doczekały się ekranizacji, np. Piknik na skraju drogi stał się inspiracją filmu Andrieja Tarkowskiego Stalker (Strugaccy byli współautorami scenariusza), a także gry komputerowej S.T.A.L.K.E.R. Podobnie w oparciu o Trudno być bogiem powstała gra o tym samym tytule. Twórczość braci nie tylko zyskała uznanie czytelników nurtu science fiction, ale i wpisała się do historii światowej literatury.


BIBLIOGRAFIA (polskie wydania):

A. Powieści i opowiadnia:
1. Z zewnątrz (wraz z Strugacki Arkadij) (1958)
2. W krainie purpurowych obłoków (wraz z Strugacki Arkadij) (1959)
3. Lot na Amalteę (wraz z Strugacki Arkadij) (1960)
4. Południe, XXII wiek (wraz z Strugacki Arkadij) (1962)
5. Próba ucieczki (wraz z Strugacki Arkadij) (1962)
6. Stażyści (wraz z Strugacki Arkadij) (1962)
7. Daleka Tęcza; Próba ucieczki (wraz z Strugacki Arkadij) (1963)

8. Trudno być bogiem (wraz z Strugacki Arkadij) (1963)
9. Trudno być bogiem; Drugi najazd Marsjan (wraz z Strugacki Arkadij) (1963)
10. Drapieżność naszego wieku (wraz z Strugacki Arkadij) (1965)
11.Poniedziałek zaczyna się w sobotę (wraz z Strugacki Arkadij) (1965)
12.limak na zboczu (wraz z Strugacki Arkadij) (1966)
13.Bajka o Trójce (wraz z Strugacki Arkadij) (1968)

14. Przenicowany świat (wraz z Strugacki Arkadij) (1969)
15. Sprawa zabójstwa (wraz z Strugacki Arkadij) (1970)
16. Koniec akcji "Arka" (wraz z Strugacki Arkadij ) (1971)
17. Pora deszczów (wraz z Strugacki Arkadij) (1972)
18. Piknik na skraju drogi (wraz z Strugacki Arkadij) (1972)
19. Przyjaciel z piekła (wraz z Strugacki Arkadij) (1974)
20. Miliard lat przed końcem świata: Rękopis odnaleziony w zagadkowych okolicznościach (wraz z Strugacki Arkadij) (1976)
21. Żuk w mrowisku (wraz z Strugacki Arkadij) (1979)
22. O przyjaźni prawdziwej; Próba ucieczki (wraz z Strugacki Arkadij) (1980)
23. Fale tłumią wiatr (wraz z Strugacki Arkadij) (1985)
24. Kulawy los (wraz z Strugacki Arkadij) (1986)

25. Miasto skazane (wraz z Strugacki Arkadij) (1988)
26. Niedoskonali (wraz z Strugacki Arkadij) (1988)
27. Poszukiwanie przeznaczenia albo 27 twierdzenie etyki (1994)
28. Bezsilni tego świata (2003)


B. Antologie:
1. Alfa Eridana (antologia; wraz z Strugacki Arkadij, Sawczenko Władimir, Altszuller Henryk (Altszuller Gienrich) i inni)
2. Biały stożek Ałaidu (antologia; wraz z Dnieprow Anatolij, Strugacki Arkadij, Żurawlowa Walentyna i inni)
3. Formuła nieśmiertelności (antologia; wraz z Sawczenko Władimir, Dnieprow Anatolij, Strugacki Arkadij i inni)
4. Galaktyka I: Radziecka fantastyka naukowa (antologia; wraz z Kędzierski Sławomir, Jefremow Iwan, Kazancew Aleksander i inni)
5. Kroki w nieznane: 1 (antologia; wraz z Sawwa Ryszard, Brown Fredric, Gromowa Ariadna i inni)
Ludzie i gwiazdy (antologia; wraz z Bilenkin Dmitrij (Bilenkin Dymitr), Bułyczow Kir (Bułyczow Kirył) (właśc. Możejko Igor), Chruszczewski Czesław i inni)
6. Okno w nieskończoność (antologia; wraz z Tołstoj Aleksiej Nikołajewicz, Bielajew Aleksander, Sawczenko Władimir i inni)
7. Ostatni z Atlantydy (antologia; wraz z Szalimow Aleksander, Dnieprow Anatolij, Gansowski Sewer i inni)
8. Światy braci Strugackich: Czas uczniów (antologia; wraz z Łukianienko Siergiej (Łukjanienko Siergiej), Skalandis Ant, Kudriawcew Leonid i inni)
8. W pogoni za wężem morskim (antologia; wraz z Saparin Wiktor, Warszawski Ilja, Strugacki Arkadij (pseud. Jarosławcew S.) i inni)



Biografie Jubilatów - HENRY JAMES

Piąty Kwietniowy Jubilat  - amerykański pisarz XIX wieku Henry James:



Henry James urodził się 15 kwietnia 1843 roku jako drugie z pięciorga dzieci (William, ur. 1842, Garth Wilkinson, ur. 1845, Robertson, ur. 1846, i Alice, ur. 1848) Henry'ego Jamesa seniora i Mary Robertson Walsh. Dzięki fortunie dziadka rodzina nie znała problemów finansowych. Brat Henry'ego Jamesa, William James, został profesorem Uniwersytetu Harvarda i jednym z prekursorów pragmatyzmu. Istniała między nimi pewna rywalizacja, mimo że więzi, które ich łączyły, były bardzo silne.
Po 5-letnim pobycie w Europie rodzina przeniosła się do Nowej Anglii, gdzie pozostała do końca wojny domowej. We wrześniu 1862 Henry zapisał się na wydział prawa Uniwersytetu Harvarda, który później porzucił, poświęcając się twórczości literackiej. Pierwszą swą nowelę opublikował w 1864 anonimowo. The Story of the Year, jego pierwsze podpisane opowiadanie, ukazało się w marcu 1865 w "Atlantic Monthly".
Od lutego 1869 do wiosny 1870 James podróżował po Europie, udając się najpierw do Anglii, później do Francji, Szwajcarii i Włoch. Po powrocie do Cambridge opublikował Watch And Ward (1871).
W 1915, zawiedziony postawą USA wobec Wielkiej Wojny, przyjął obywatelstwo brytyjskie. Umarł kilka tygodni później, 28 lutego 1916 roku, po dwóch atakach serca.

BIBLIOGRAFIA (polskie wydania):
A. Powieści:
1. Amerykanin (1877)
2. Daisy Miller (1878)
3. Europejczycy (1878)
7. Portret damy (1881)
9. W kleszczach lęku (1898)
11. Ambasadorowie (1903)
12. Złota czara (1904)

B. Opowiadania:
1. Daisy Miller; Wychowanek; Łgarz; Bestia w dżungli
4. Madonna przyszłości i inne opowiadania 

C. Antologie:
1. Bramy piekieł (antologia; wraz z Le Fanu Joseph Sheridan, O'Sullivan Vincent, Stoker Bram i inni)
2. Fantastyczne opowieści (antologia; wraz z Villiers de L'Isle-Adam Auguste de, Gautier Théophile (Gautier Teofil) (1811-1872), Vogüé Eugène-Melchior de i inni)
3. Opowieści z dreszczykiem (antologia; wraz z Poe Edgar Allan, Bierce Ambrose, Jacobs William Wymark i inni)
4. Opowieści z dreszczykiem [Noc druga] (antologia; wraz z Scott Walter, Austin William, Irving Washington i inni)
5. Opowieści z dreszczykiem: Tom 1 (antologia; wraz z Stockton Frank R. (Stockton Frank Richard), Bierce Ambrose)
6. Świat grozy (antologia; wraz z Bierce Ambrose, Wharton Edith (Wharton Edyta, Wharton Edith Newbold Jones), Benson Edward Frederic i inni)

PROJEKT GUTENBERG - darmowe e-booki Henry'ego Jamesa w wersji oryginalnej (po angielsku :))